Βιογραφικό

Υπηρεσίες

Βιβλία

Άρθρα

Συχνές Ερωτήσεις

Δραστηριότητες

Επικοινωνία

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΑΡΡΕΝΩΠΟΤΗΤΑΣ

ΜΕΡΟΣ Γ΄



Επανερχόμαστε στο ερώτημα αν η ανδρική σεξουαλικότητα εμπεριέχει το χαρακτηριστικό της βίας (που είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την δράση, πρωτοβουλία και υγιή επιθετικότητα-ενεργητικότητα). Και εδώ είμαστε πάλι στο μύθο, εκείνο της «ακαταμάχητης ενόρμησης» που χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία οι επιτιθέμενοι. Η ψυχανάλυση, η σεξολογία δείχνουν ότι δεν υπάρχει «σεξουαλική ανάγκη» με την έννοια ότι «η απουσία σεξουαλικότητας δεν αναπτύσσει ασθένεια στους ανθρώπους». Από την άλλη πλευρά, και αυτό είναι αναμφισβήτητα μια διεστραμμένη επίδραση του μοντέλου του ανδρισμού, υπάρχει το στερεότυπο ότι τάχα «οι άνδρες θέλουν πάντα περισσότερο»! Ως εκ τούτου, έχουμε μια μορφή «απογοήτευσης» που κάποιοι αντιμετωπίζουν με πολλή δυσκολία, έχουν προβλήματα διαχείρισης. Η υπερσεξουαλικότητα της κοινωνίας μας, που χαρακτηρίζεται από την τυραννία της απόδοσης και της απόλαυσης με κάθε κόστος, δεν βοηθά καθόλου ώστε να καταπραϋνθεί αυτό το αίσθημα απογοήτευσης και αποτυχίας. Η εικόνα του άνδρα-κατακτητή και της γυναίκας-αντικειμένου συνεχίζει να τροφοδοτεί τη φαντασία της κινηματογραφικής βιομηχανίας, των βιντεοπαιχνιδιών, της διαφήμισης ... αλλά κυρίως της πορνογραφίας. Έτσι η βία γίνεται δευτεροπαθώς τρόπος αντιμετώπισης της ματαίωσης.
Βλέπουμε λοιπόν ότι το σεξ περιβάλλεται από άγνοια, προκαταλήψεις και φόβους που δεν οδηγούν παρά σε ανεπιθύμητες συμπεριφορές και χρειαζόμαστε να απαλλαγούμε από όλα αυτά, αν θέλουμε να απολαμβάνουμε τον έρωτα μέσα στις σύγχρονες σχέσεις και όχι να ζούμε συνεχώς ματαιωμένοι και σε αντίθεση με την εποχή μας. Πρώτα βέβαια προτείνουμε άρση αλληλοκατηγοριών και απενοχοποίηση και στα δύο φύλα. Δε φταίει η χειραφέτηση της γυναίκας για τα σημερινά προβλήματα του άνδρα και δεν ευθύνεται ο σύγχρονος άνδρας για τον αναχρονιστικό σεξισμό, του οποίου είναι και ο ίδιος θύμα, όπως είδαμε.
Αλλά πώς ορίζουμε και αναγνωρίζουμε τον εξελιγμένο άνδρα που τα έχει βρει με τον εαυτό του και μπορεί και αφήνεται με ευελιξία στο ερωτικό παιχνίδι με πνεύμα συνεργασίας και συνδιαλλαγής με τη γυναίκα και όπου το σεξ δεν αποτελεί ένα και μόνο ρόλο, ένα στερεοτυπικό τρόπο να επιβεβαιώσει τον ανδρισμό του; Από την αποδοχή των ερωτικών του φαντασιώσεων όπως έχουν διαμορφωθεί στον καθένα, δηλαδή βασικά τα στοιχεία της αρσενικής επιθετικότητας-πρωτοβουλίας αλλά και κάποια άλλα της «θηλυκής» διάστασης, δηλαδή της γοητείας κλπ, που όμως δεν θα τον φοβίζουν. Αυτά λένε οι Καναδοί συνάδελφοι, που δίνουν μάλιστα και μια κατηγοριοποίηση με τα διαφορετικά προφίλ του σημερινού (ετεροφυλόφιλου) άνδρα με βάση 3 κριτήρια: Το βαθμό αρρενωπότητάς του (παράγων Υ) , το είδος σχέσης με τη γυναίκα και τον τύπο ερωτικών φαντασιώσεων.
Δόθηκαν με χρωματικά χαρακτηριστικά οι εξής 6 τύποι: 3 αποχρώσεις του μπλε, γκρι, ροζ και πορτοκαλί άνδρας.
Ο «μπλε» άνδρας: το τυπικό αρσενικό, ο πιο διαδεδομένος τύπος. Είναι ο άνδρες με ένα μεγάλο «Α», ο εκπρόσωπος του ισχυρού φύλου που δεν κλαίει και προστατεύει το άλλο του μισό. Η «γυναίκα-αντικείμενο» βρίσκεται στο επίκεντρο των φαντασιώσεών του, αλλά είναι μια «μαντόνα» που θα επιλέξει για να κάνει σχέση και να παντρευτεί.
Ο «μπλε σκούρο» άνδρας είναι ο «macho», αυτός που θέλει να δηλώνει την υπεροχή του με την φυσική του εμφάνιση, τη γλώσσα του σώματος και τις συμπεριφορές του. Αισθάνεται ανώτερος των γυναικών. Είναι ένα κυρίαρχο αρσενικό στο κρεβάτι όπως στη ζωή.
Ο «μπλε ανοιχτό» άνδρας: αυτός είναι προικισμένος με μεγαλύτερη ευαισθησία από τον μπλε άνδρα. Προσελκύεται και αυτός από όμορφες γυναίκες, αλλά είναι πιο δειλός στις προσεγγίσεις του ώστε να τις «γοητεύσει».
Ο «γκρίζος» άνδρας: πάσχει από έλλειψη αρρενωπότητας, αμφιβάλλει για την ανδρεία του, την ικανότητά του να αποπλανεί και ακόμη και τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Από άποψη φλερτ και σεξ, αυτό το «ωραίο αγόρι» προτιμά τις γυναίκες που κάνουν το πρώτο βήμα και αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία.
Ο «ροζ» άνδρας: έχει ισχυρά θηλυκά συστατικά. Ελκύεται από τις κυρίαρχες γυναίκες ή, τουλάχιστον, από τις χειραφετημένες γυναίκες. Ορισμένες «Wonder ¬Women» τον επιλέγουν για να φροντίζει τα παιδιά και να ασχολείται με τις οικιακές εργασίες ενώ εκείνες δουλεύουν.
Ο «πορτοκαλί» άνδρας: Αισθάνεται καλά με την αρρενωπότητά του και δεν χρειάζεται να επιδεικνύει τον ανδρισμό του ενώ δεν αισθάνεται ανώτερος από τη γυναίκα με την οποία επιδιώκει να δημιουργήσει μια πνευματική, συναισθηματική και σωματική συνεργασία και συνενοχή.
Όλοι αυτοί οι τύποι άνδρα απαντώνται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό και αποτελούν τις διαφορετικές σημερινές μορφές αρρενωπότητας, έτσι όπως μελετήθηκαν στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες από τους ειδικούς σεξοαναλυτές. Ο τελευταίος (πορτοκαλί) είναι ο πιο «προηγμένος» τύπος άνδρα αυτή τη στιγμή, μεταξύ εκείνων που έχουν ετεροφυλόφιλο προσανατολισμό, έχει καταλήξει ο Claude Crépault. Αλλά…. τι νόημα θα είχε μια νέα αξιολόγηση και ιεράρχηση;; Ο κάθε άνθρωπος έχει τον τύπο του και αρκεί να αισθάνεται ο ίδιος καλά με τον εαυτό του και με το ταίρι του.

Αλεξάνδρα Μιχοπούλου
Κλινικός Ψυχολόγος (DESS)
Σεξολόγος (DU)